Search This Blog

Wednesday, January 21, 2015

பகவத்கீதை பதினெட்டு அத்தியாயங்களின் தாத்பரியம் என்ன?


1. விஷாத யோகம். பிறப்பு நிலையற்றது. நாம் செய்யும் நல்லவையும் கெட்டவையுமே நம் புண்ணிய, பாவங்களை நிர்ணயிக்கும் என்று உணர வேண்டும். இறைவன் அருளால் முக்தியடைய வேண்டும் என்ற ஆத்மத் துடிப்பே விஷாத யோகம்.
2. சாங்கிய யோகம். பரமாத்மாவே என் குரு என்பதை உணர்ந்து அவரிடம் ஆத்ம உபதேசம் பெறுவது.
3. கர்மயோகம். உபதேசம் பெற்றால் போதுமா? மனம் பக்குவம் அடைய வேண்டாமா? பலனை எதிர்பார்க்காமல் கடமையைச் செய்யும் பக்குவம்.
4.ஞான கர்ம சன்னியாச யோகம். பாவம், புண்ணியங்கள் பற்றிக்கூட கவலைப்படாமல் எதன்மீதும் பற்று இல்லாமல், பரமனை அடையும் வழியில் முன்னேறுவது.
5. சன்னியாச யோகம். நான் உயர்ந்தவன் என்ற கர்வம் இல்லாமல் தான, தர்மங்கள் செய்வது.
6.தியான யோகம். கடவுளை அடைய புலனடக்கம் முக்கியம். மெய், வாய், கண், மூக்கு, செவி இந்த புலன்கள் நம் கட்டுப்பாட்டில் இருக்க வேண்டுமே தவிர அவை இழுத்த இழுப்புக்கு நாம் போய்விடக்கூடாது.
7. ஞானம். இந்த உலகில் காண்பவை எல்லாமே பிரம்மம்தான்.. எல்லாமே கடவுள்தான் என உணர்வது.
8. அட்சர பிரம்ம யோகம். எந்நேரமும் இறைவனைப்பற்றிய நினைப்புடன் வேறு சிந்தனைகளே இல்லாமல் இருப்பது.
9. ராஜவித்ய, ராஜ குஹ்ய யோகம். கடவுள் பக்தி மட்டுமே இருந்தால் பயனில்லை. சமூகத்தொண்டாற்றி, ஏழையின் சிரிப்பில் இறைவனைக் காண்பதுதான் உண்மையான பக்தி. உண்மையான ஆன்மிகம் என்று உணர்வது.ஒன்பதாம் படி.
10. விபூதி யோகம். அழகு, அறிவு, ஆற்றல் என எத்தகைய தெய்வீக குணத்தைக் கண்டாலும் அதை இறைவனாகவே காண்பது.பத்தாம் படி.
11.விஸ்வரூப தரிசன யோகம். ஆண்டவனில் உலகத்தையும் உலகில் ஆண்டவனையும் பார்க்கும் மனப்பக்குவத்தை வளர்த்துக்கொள்வது.
12. பக்தி யோகம். இன்பம் - துன்பம், விருப்பு-வெறுப்பு, ஏழை - பணக்காரன் என்பன போன்ற வேறுபாடுகளைக் களைந்து எல்லாவற்றிலும் சமத்துவத்தை விரும்புவது.
13. ஷேத்ரக்ஞ விபாக யோகம். எல்லா உயிர்களிலும் வீற்றிருந்து ஆண்டவனே அவர்களை இயக்குகிறார் என்பதை உணர்தல்.
14. குணத்ர விபாக யோகம். பிறப்பு, இறப்பு, மூப்பு ஆகியவற்றால் ஏற்படும் துன்பங்களை அகற்றி, இறைவனின் முழு அருளுக்கு பாத்திரமாவதே.
15. தெய்வாசுர விபாக யோகம். தீய குணங்களை ஒழித்து, நல்ல குணங்களை மட்டும் வளர்த்துக்கொண்டு, நம்மிடம் தெய்வாம்சத்தை அதிகரிப்பது.
16. சம்பத் விபாக யோகம். இறைவன் படைப்பில் எல்லோரும் சமம் என்று உணர்ந்து, அகங்காரம் வராமல் கவனமுடன் இருப்பது.
17. சிரித்தாத்ரய விபாக யோகம். சர்வம் பிரம்ம மயம் என்று உணர்ந்து பரப்பிரம்ம ஞானத்தை பெறுவது.
18.மோட்ச சன்யாச யோகம். யாரிடமும் எந்த உயிர்களிடமும் பேதம் பார்க்காமல், உன்னையே சரணாகதி அடைகிறேன் என்று இறைவன் சன்னதியில் வீழ்ந்தால் அவன் அருள் செய்வான் என்று ஆண்டவனையே சரணடைவது.
சத்தியம் நிறைந்த இந்தப் பதினெட்டு அத்தியாயங்களையும் முழு மனதுடன் படித்து, அதன் படி வாழ்ந்து வந்தால், நமக்கு பகவான் தரிசனம் தருவார். நம் வாழ்வுக்கு வளம் சேர்ப்பார் என்பதே பதினெட்டு அத்தியாயங்கள் நமக்கு உணர்த்தும் தத்துவமாகும்.

ஸ்ரீ மந்த்ர புஷ்பம்


யோபாம் புஷ்பம் வேதா புஷ்பவான் ப்ரஜாவான் பஸுமான் பவதி
சந்த்ரமாவாம பாம் புஷ்பம் புஷ்பவான் ப்ரஜாவான் பஸுமான் பவதி
ய ஏவம் வேதா யோபாமாயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி (1)
அக்னிர்வா அபாமாயதனம் ஆயதனவான் பவதி
யோக்னேராயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி
ஆபோவா அக்னேராயதனம் ஆயதனவான் பவதி
ய ஏவம் வேதா யோபாமாயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி (2)
வாயுர்வா அபாமாயதனம் ஆயதனவான் பவதி
யோ வாயோராயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி
ஆபோவை வாயோராயதனம் ஆயதனவான் பவதி
ய ஏவம் வேதா யோபாமாயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி (3)
அசௌவை தபன்னபாமாயதனம் ஆயதனவான் பவதி
யோமுஷ்யதபத ஆயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி
ஆபோவா அமுஷ்யதபத ஆயதனம் ஆயதனவான் பவதி
ய ஏவம் வேதா யோபாமாயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி (4)
சந்த்ரமாவா அபாமாயதனம் ஆயதனவான் பவதி
யஃ சந்த்ரமச ஆயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி
ஆபோவை சந்த்ரமச ஆயதனம் ஆயதனவான் பவதி
ய ஏவம் வேதா யோபாமாயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி (5)
நக்ஷ்த்ரத்ராணிவா அபாமாயதனம் ஆயதனவான் பவதி
யோ நக்ஷ்த்ரத்ராணாமாயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி
ஆபோவை நக்ஷ்த்தத்ராணாமாயதனம் ஆயதனவான் பவதி
ய ஏவம் வேதா யோபாமாயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி (6)
பர்ஜன்யோவாம் அபாமாயதனம் ஆயதனவான் பவதி
யஃ பர்ஜன்யச்யாயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி
ஆபோவை பர்ஜன்யச்யாயதனம் ஆயதனவான் பவதி
ய ஏவம் வேதா யோபாமாயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி (7)
சம்வத்சரோவா அபாமாயதனம் ஆயதனவான் பவதி
யஃ சம்வத்சரச்யாயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி
ஆபோவை சம்வத்சரச்யாயதனம் வேதா ஆயதனவான் பவதி
ய ஏவம் வேதா யோத்சுனாபம் ப்ரதிஷ்டிதாம் வேதா ப்ரத்யேவ திஷ்டதி (8)
ஓம் ராஜாதிராஜாய ப்ரசஹ்யசாஹினே நமோ வயம்
வைஷ்ரவணாய குர்மஹே | சமெ காமான் காமகாமாய மஹ்யம் |
காமேஷ்வரோ வைஷ்ரவணோ ததாது |
குபேராய வைஷ்ரவணாய மஹாராஜாய நமஃ |

இலவச இணைய மின் நூலகங்கள் (Onlinebooks.Library)

சில அருமையான புத்தகங்கள் வாசிக்க கிடைத்தால் அன்ன ஆகாரத்தை கூட மறந்து விட்டு படிக்கத்தோன்றும்.
நல்ல புத்தகங்களை வாசிப்பதில் உள்ள சுவாரஸ்யமும் பயனும் வேறு எதிலும் இல்லை.
காசு கொடுத்தாலும் கிடைக்காத நல்ல புத்தங்கள் பல இணைய தள புத்தக அலமாரிகளில் பதுங்கி கிடக்கிறது.
இவற்றை தேடிஎடுத்து இலவசமாக படித்து பயன் பெற
எனக்கு தெரிந்த சில தளங்களின் முகவரிகளை தந்திருக்கிறேன். உங்ளுக்கு பயன்படுமானால் இதை எல்லோருக்கும் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

இலவச இணைய மின் நூலகங்கள்:
(http://freecomputerbooks.com/)
cdl.library.cornell.edu/ (http://cdl.library.cornell.edu/)selected digital collections of historical significance.
bookboon.com/in (http://bookboon.com/in) you can download free books for students and travelers
arxiv.org/ (http://arxiv.org/)-Open access to e-prints in Physics, Mathematics, Computer Science, Quantitative Biology, Quantitative Finance and Statistics
bookmooch.com/ (http://bookmooch.com/) -புத்தகங்களை இங்கே பரிமாறிக்கொள்ளலாம்
மதுரை தமிழ் இலக்கிய மின் தொகுப்புத் திட்டம் (http://pm.tamil.net/akaram_uni.html)
நூலகம் (http://noolaham.org/wiki/index.php/முதற்_பக்கம்?uselang=en)-இலங்கைத் தமிழ் இலக்கிய மின் பதிவுகள்.
TAMIL E-BOOKS DOWNLOADS (http://tamilebooksdownloads.blogspot.com/)
knowledge at fingertips (http://aha-online.blogspot.com/…/knowledge-at-fingertips.ht…)
tamilvu.org (http://www.tamilvu.org/library/libcontnt.htm)- தமிழ் இணைய பல்கலை கழக நூலகம்
தமிழ் புத்தகங்கள் புதினங்கள் இங்கே (http://ramanichandrannovels.blogspot.com/) வாசிக்கலாம்.
மின்னணுவியல் பொருட்களின் பயனர் கையேடுகளை (User Manual) இங்கே (http://safemanuals.com/) பெறலாம்.
Electronics Service manual,data-sheets,Schematic diagram (http://www.eserviceinfo.com/)
கணினியியல் நூல்கள் இங்கே இலவசமாக கிடைக்கிறது.
http://ebooks-library.blogspot.com/ (http://ebooks-library.blogspot.com/)
http://www.zillr.org/ (http://www.zillr.org/)
http://freecomputerbooks.com/ (http://freecomputerbooks.com/)
மருத்துவ நூல்கள் இலவசமாக இங்கே (http://freebooks4doctors.com/) பெறலாம்.
http://medicalebooksfree.blogspot.in/
Maran Collects & Shares (http://marancollects.blogspot.com/)-Software related EBooks, Personality Development Books, Audiobooks, IT Certification Materials with Test Engines, Software Video Tutorials, Encyclopedia of All Kinds, Rare Collection of Tamil Songs, Tamil Devotional Songs, Indian Instrumentals & Many More.

The power of non verbal communication ......


A virtual reality brain training game can detect mild cognitive impairment


Virtual reality game-based applications and especially virtual supermarkets have been used as cognitive training applications and as measures of cognitive functions, although it has been shown that they can detect MCI only when used in combination with standardized neuropsychological tests.
However scientists have succeeded in making the shift to MCI screening via robust virtual reality game applications that can be used on their own for accurate MCI detection.
In an article published in the Journal of Alzheimer's Disease, the researchers have indicated that the virtual supermarket (VSM) application displayed a correct classification rate (CCR) of 87.30%, achieving a level of diagnostic accuracy similar to standardized neuropsychological tests, which are the gold standard for MCI screening.
The use of the VSM as a robust screening test could have profound implications for the diagnosis and treatment of MCI, the most important of which is the possibility for automated remote MCI screening. The performance of older adults playing such a game at home could be monitored and an algorithm embedded in the game could inform them when their performance suggests possible cognitive impairment due to MCI, prompting them to visit an appropriate health service. Such a system would have the ability to screen the majority of older adults effectively, while at the same time minimizing examination costs.

Which writing style is your's?


Tuesday, January 20, 2015

Payoff-based learning explains the decline in cooperation in public goods games


Maxwell N. Burton-Chellew, Heinrich H. Nax, Stuart A. West
Abstract
Economic games such as the public goods game are increasingly being used to measure social behaviours in humans and non-human primates. The results of such games have been used to argue that people are pro-social, and that humans are uniquely altruistic, willingly sacrificing their own welfare in order to benefit others. However, an alternative explanation for the empirical observations is that individuals are mistaken, but learn, during the game, how to improve their personal payoff. We test between these competing hypotheses, by comparing the explanatory power of different behavioural rules, in public goods games, where individuals are given different amounts of information. We find: (i) that individual behaviour is best explained by a learning rule that is trying to maximize personal income; (ii) that conditional cooperation disappears when the consequences of cooperation are made clearer; and (iii) that social preferences, if they exist, are more anti-social than pro-social.

Monday, January 19, 2015

Padma Purana - Highlights of Surya Vamsha and Chandra Vamsha


Sage Kashyap and Devi Aditi gave birth to Vaivaswan and the latter had three wives viz. Sanjna, Raajni and Prabha. Raajni was blessed with Raivat and Prabha with Prabhat. Sanjna the daughter of Vishwakarma begot Vaivaswat Manu as also Yama and Yamuna. Since Sanjna could not bear the heat and illumination of Surya deva (Vaivaswan), she created from her body another woman exactly like her named Devi Chhaya and demanded her to serve her husband and also bring up her children as her own.
Chhaya gave birth to Saavarna Manu and in course of time to Shaneswara, besides two daughters Tapati and Vishti. The famed Yama went on tapasya on the banks of the holy Pushkarini and being pleased with the devotion, Lord Brahma conferred the status of Lokapalaka as also the boons of becoming the Ruler of Pitruloka and the Authority of Deciding Dharma and Adharma in the World. Chhaya Putra Shaneswara also performed Tapasya and got the boon of becoming a Planet. Yamuna and Tapati were converted as Holy Rivers. Vishti had a frightening Form and was in the position of Kala Swarupa. Vaiwasvata Manu had ten sons, viz. Ila, Ikshvaaku, Kushanaabha, Arishta, Dhrushta, Narishyant, Karusha, Mahabali Sharyati, Prushaghna and Naabhaga. By dint of relentless Tapasya, Vaivaswata secured the boon from Brahma of becoming the Supreme Administrator of Prithvi of high virtue and Fortune and thus he became the First Manu Ever! Ila also became ambitious and wandered several places and by mistake entered the ‘Sharavana’ Garden, little knowing that who ever entered the Sharavana would instantly turn into a woman as per the instructions of Parameswara where Shiva Deva was alone with Devi Parvati. Even outside the Sharavana, Ila as a woman was attracted to Budha, the son of Chandra (Moon). Ila’s brother Ikshvaku was worried about the disappearance of Ila and having realised the fact that any male entering the Sharavana would be converted as a female and that Ila also would have been converted like wise. Ihshvaku prayed to Shiva and as directed Ihshvaku announced Ashvamedha Yagna so that Ila as a female could be identified since the brave Ila would be definitely attracted to the Ashvamedha Yagna and the challenge of holding the horse. Indeed the Plan of Ikshvaku worked well and Ila was identified as the ‘wife’ of Budha, the son of Chandra. The female Ila became a Kimpurush for six months and as a woman for six months as per the boon of Shiva. As a Kimpurush, Ila also known as Sudyumna gave birth to three sons Utkal, Gaya and Haritashwa and they became the Kings of Utkal (Orissa), Gaya, and Haritashwa or Kuru.
Ikshvaku became the King of Madhyadesha who begot hundred sons half of whom ruled the northern side of Meru and the others the Southern side. Kakustha was the eldest son of Ikshvaku and in that lineage was born Yuvanashwa and his great grandson was the famed Kuvalashva who killed the notorious demon Dundhumara. It was in this lineage that the illustrious Mandhata who was the Chakravarti of the Universe.In his lineage were the famous Purukutsa, Muchukunda, Harischandra, Dilip, Bhagiratha who brought the Sacred Ganga to Earth, Nabhaga, Ambarisha, Raghu, Dasaratha and the Incarnation of Lord Vishnu, the Epic Hero Shri Rama who killed Ravanasura and his able brothers Bharata, Lakshmana and Shatrughna; the Surya Vamsha of the clan of Ikshvaku was further extended by Kusha and Lava.
Once Brahma instructed Maharshi Atri to contribute in the task of Creation; to invoke extraordinary Shakti for the purpose of Creation, Atri performed ‘Anutar’Tapasya which would have been performed by anyone in the past. From the Maharshi’s eyes trickled drops of tears that illuminated the whole World. Those tears got collected in his stomach and were materialised in his Garbha; the Maharshi discarded the Garbha and Brahma gave a unique form of a Youthful Male; He named the Youth as Chandra Deva. Rishis, Devatas, Gandharvas and Apsaras eulogised Chandra as Brahma declared him as the Master of Aoushadhis (Medicines) and the Leader of Brahmanas. In course of time, Daksha Prajapati dedicated twenty seven daughters of his as Chandra’s wives.Chandra worshipped for long in favour of Shri Narayana and requested him to enable to perform Rajasuya Yagna in Indraloka, that all the Deities should appear in person and accept the ‘Yagnabhagas’ and that Maha Shiva should please ensure the success of the Function. Shri Narayana accepted the proposal and attended it in person. Bhagavan Srihari himself became the Brayhma of the Yagna, Atri attended as the ‘Hota’, Sage Bhrigu was the ‘Adhvaryu’ and Brahma the ‘Udgaata’. The Yagna was memorably successful and Chandra turned out to be very prosperous and the Chief of Sapta Lokas.Chandra gave birth to Budha and Brahma bestowed a planetary position among the Nava Grahas like Chandra himself. Budha and Ila produced Dharmatma Pururava who performed over hundred Ashwamedha Yagnas and was blessed as Lokeswara and the Conqueror of Sapta Dwipas; he defeated several demons like Keshi and became the Emperor of the Universe. Apsara Urvashi got attracted to him and begot eight sons, viz. Ayu, Dhrudhayu, Vashyayu, Vritthimaan, Vasu, Divijat and Subahu. Ayu’s sons were Nahush, Vriddha Sharma, Raji, Dambha and Vipaapma.Nahush had seven sons viz. Yayi, Yayati, Samyati, Udbhava, Para, Viyati and Vidyasaati.Yati took to vanaprastha even early in life. Yayati had two wives viz. Sharmishtha the daughter of Danavaraj Vrishaparva and Devayani the daughter of Shukracharya. Devayani begot Yadu and Turvasu, while Sharmishtha had Druyhu, Anu and Puru. The bright stars of Yadu Vamsa were Bhagavan Shri Krishna and Balaram who had considerably reduced the heavy weights of evil on Earth and assisted by Pandavas destroyed Kaurava Vamsa whose misfortunes were tied up the the Four Villians of Maha Bharata viz. the notorius Duryodhana, Dussashana, Karna and Shakuni. It was among the descendants of Yayati that the famed Kaartaveeryarjuna the thousand handed, noble and valiant Chakravarti who ruled Sapta Dwipas for eighty five thousand years; the great desciple of Mahatma Dattatreya and an epitome of Dharma; the memorable figure who humbled the Epic Villian Ravanasura, but finally destroyed by the Vishnu Avatar Parasurama.
In their previous births, Devaki and Vasudeva did relentless Tapasya to beget Lord Vishnu; Devaki was Aditi and Vasudeva was Sage Kashyap. Similarly, Nandagopal was Vasu Drona and Yashoda was Dhara and their Tapasya too bore fruit as they were eye witnesses of Kishana’s childhood escapades. Of the sixteen thousand and eight wives of Krishna, the foremost Rukmini gave birth to Pradyumna, Charudeshna, Sucharu, Charubhadra, Charuka and Charuhasa. Satyabhama’s sons were Bhanu, Bheemaratha, Kshana, Rohita etc. Jambavati putra was Samba; Mitravandi had three sons; likewise Krishna had thousands of sons! Whoever reads or hears the Legend of Krishna Deva, especially his birth, Leelas and Promotion of Dharma would certainly get rid of sins of the present and the past.
Krishnasya Janmaabhyudayam yah keertiyati nityashaha,
Krishnotiva naro nithyam Sarva paapaaih pramuchyatey/

Jallikattu(ஜல்லிக்கட்டு), The Pinnacle of Tamil Culture

Jallikattu (Bull-Baiting or Bull Cuddling/Holding or Bull Taming)

The term jallikattu comes from the term calli kācu (coins) and kattu (meaning a package) tied to the horns of the bulls as the prize money.
"Jallikattu" - is a cattle/ bulltaming sport played in Tamil Nadu as a part of Pongal celebration. This is one of the oldest living ancient sports seen in the modern era. It is held in the villages of Tamil Nadu as a part of the village festival. The festivals are held from January to July, every year. The one held in Alanganallur, near Madurai, is one of the more popular events. This sport is also known as "Manju Virattu", meaning "chasing the bull".
Jallikattu is a traditional bull embracing sport played in Tamilnadu during the months of January to May as a part of Pongal and other temple or Church festivals. With over 4000 years of recorded history, it is one of the oldest sport in the world!
The Sport
Jallikattu is a harmless sport where an unarmed sportsman tries to embrace the bull for a period of 10 seconds or till the bull crosses the finish line about 50 feet away. If the sportsman successfully embraces the bull by its hump, he is declared the winner. If no one is successful, then the bull is declared the winner.
Safety First
Safety of the bull, sportsmen and spectators are the top priority. Special barricades and galleries are
constructed to ensure safety for the spectators. Government Veterinarians test the bull before and after the event to ensure the bull has not been abused, stressed or harmed in any manner. The sportsmen also undergo a medical fitness test.
History and Culture
‘Jallikattu’ is a rare sport that has been continuously played for thousands of years. A seal made of stone
found at Mohenjodaro, depicts “jallikattu” that was prevalent in the Indus Civilisation. The seal, about 4,000 years old, is on display at the National Museum, New Delhi.
The Sport has become an intrinsic part of the Tamil culture that it has broken all religious and caste barriers. People of all religions, caste and creed participate in this sport. The sport is usually held once a year in a village to celebrate a local temple or church festival. About 30% of the events held during 2013 were organised by christian churches.
Jallikattu Saves Native Cattle Species
Jallikattu is not just a sport! It is inter-twined in the Tamil rural eco-system in many ways than what meets the eye.
The honour of the family bull participating in a Jallikattu is the sole reason for the bull not being sent to the slaughter-house ! Since only local breed of bulls are best suited for the sport, villagers rear bulls of local breeds specifically suited for the purpose.
Every village temple selects a bull as its offical ‘Temple Bull’. The temple bull is essentially the common village stud bull, fed and readred by the whole village. It is allowed to roam free in the village. The temple bull is changed every three years to avoid in-breeding! During Jallikattu the temple bull is given the honour of entering the arena first and, by convention, nobody embraces it.
Myths & Facts

Myths
* Bulls are abused
* Bulls are fed performance enhancers or liquor
* Bulls are ferocious and many people die
* Bulls are beaten to enter into the arena
Facts
* Tamilnadu Government has set very stringent rules and regulations
* Government Veterinarian tests and certifies the bull before and AFTERthe event
* All events are video-recorded
* Bulls are not beaten to enter the arena! They are trained to go to the keeper. Watch the keeper go beyond the 50-feet marker and wave his towel or whistle to let the bull know where he is!
* Not a single sportsman has died since the introduction of the Tamilnadu Jallikattu Act
Animal Rights Activists Got it Wrong !
It is very unfortunate that some animal rights activists equate Jallikattu with bull fights of Spain, Portugal, Argentina etc. where, the bull is teased, tortured and killed! Whereas Jallikattu honours the bull! The bull is not abused in any manner. Government veterinarians certify the bull before and after the event!
The Animal Rights Activists do not consider the contribution of Jallikattu to the rural economy. They do not seem to understand the sport’s contribution to the rural ecology and family structure.
Jallikattu saves the bulls from the slaughterhouses!
Popular Venues and Dates
Every year, the Jallikattu season starts with the world-famous event being held at Palamedu in Madurai District on January 15th, followed by Alanganallur, Avaniyapuram and other places. The season ends by May.
Jallikattu Needs Your Support !
Your Support to save the sport will save our native cattle breeds which are almost extinct, encourage
more rearing of local cattle, give filip to rural economy and retain our rural labour force.
Support Jallikattu; Save Native Cattle !
சிந்து சமவெளி நாகரிகம் தமிழனின் நாகரிகம். அது தமிழனின் நாகரிகம் என்பதற்கான ஆதாரங்களில் ஒன்றான 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அங்கு ஜல்லிக்கட்டு விளையாடியதற்கான ஆதாரம் மொகஞ்சதாரோவில் கிடைக்கப்பெற்றுள்ளது. அது தற்போது புதுதில்லி அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளது.
-முனைவர் மு.இளங்கோவன்   ஏறுதழுவுதல், ஏறுகோள், மாடுபிடித்தல், ஜல்லிக்கட்டு, மஞ்சுவிரட்டு, பொல்லெருது பிடித்தல் என்று தமிழகத்தின் பல பகுதிகளில் பல பெயர்களில் தமிழர்களின் வீர விளையாட்டாம் ஏறுதழுவுதல் அழைக்கப்பெறுகிறது. இவ்விளையாட்டு,முல்லை நில (ஆயர்கள்) மக்களின் திருமணத்துடன் தொடர்புடையதாகப் பண்டைக்காலத்தில் இருந்தது. முல்லைநில மக்களின் வீரவிளையாட்டாக இருந்தாலும் தென் தமிழகத்தின் மதுரை மாவட்டம் சார்ந்த பகுதிகளில் இவ்விளையாட்டு இன்றும் ஆர்வமாக நிகழ்த்தப்படுகிறது. பண்பாட்டுத் திருவிழாவாகவும், மக்களின் சமயம் சார்ந்த திருவிழாவாகவும், இளைஞர்களின் வீர உணர்வை நினைவுகூரும் விழாவாகவும் நடைபெறும் ஏறுதழுவுதல் பற்றி இலக்கியங்களில் இடம்பெறும் செய்திகளை இங்கு நோக்குவோம்.   பழந்தமிழ் நூலான கலித்தொகையின் முல்லைக்கலியில் இடம்பெறும் பாடல்களில் ஏறுதழுவுதல் சிறப்பாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மலைபடுகடாம் நூலிலும் (330-335), பட்டினப்பாலையிலும், சிலப்பதிகாரத்திலும் ஏறு தழுவுதல் பற்றிய பல குறிப்புகள் உள்ளன. குறிஞ்சி நில மக்களும் முல்லைநில மக்களும் தங்கள் நிலங்களில் உள்ள வலிமை வாய்ந்த எருதுகளை ஒன்றுடன் ஒன்று பொரும்படியாகச் செய்து ஆரவாரம் செய்வர். இவ்வெருதுகளின் வெற்றியைத் தங்கள் வெற்றியாக எண்ணி மகிழ்வர். இதனை, 'இனத்திற் றீர்ந்த துளங்கிமி னல்லேறு மலைத்தலை வந்த மரையான் கதழ்விடை மாறா மைந்தின் ஊறுபடத்தாக்கிக் கோவலர் குறவரோ டொருங்கியைந் தார்ப்ப வள்ளிதழ்க் குளவியுங் குறிஞ்சியுங் குழைய நல்லேறு பொரூஉம் கல்லென் கம்பலை' (மலை.330-335) என மலைபடுகடாம் நூல் குறிப்பிடும். ஏறுதழுவுதலுக்கு முதல்நாள் அல்லது அன்றைய நாளில் குரவைக்கூத்து நடைபெறும். முதல்நாள் நடந்தால் பெண்கள் ஏறு தழுவும் வீரன் வெற்றிபெற வேண்டிப்பாடுவர். ஏறு தழுவும் நாளின் மாலையில் குரவைக்கூத்து நடைபெற்றால் வெற்றிபெற்ற வீரனின் வெற்றியைப் புகழ்ந்து பாடுவர்.   வளமுடைய இளைய காளையை அடக்கி, ஏறியவருக்கு உரியவள் இம் முல்லை மலரை அணிந்துள்ள மென்மையான கூந்தலையுடையவள் என ஆய்ச்சியர்கள் ஆடிப்பாடுவதைச் சிலப்பதிகாரம், 'மல்லல் மழவிடை ஊர்ந்தாற்கு உரியள்.இக் முல்லையம் பூங்குழல் தான்' (சிலம்பு.ஆய்ச்சி. கொளு.8) என்று குறிப்பிடும். கலித்தொகை கலித்தொகையின் முல்லைக்கலியில் இடபெறும் பகுதியில் மாடுகளின் நிறம், மாடுகளின் வகை, மாடுகளின் வீரம், அதனை அடக்கும் இளைஞர்களின் செயல், பரண்மீது அமர்ந்து ஏறு தழுவு தலைப் பார்க்கும் பெண்களின் பேச்சுகள், பெண்களைப் பெற்ற பெற்றோர்களின் இயல்பு யாவும் சிறபாகக் காட்டப்பட்டுள்ளன. ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஒரு ஒழுங்கு முறைக்குள் வந்து விட்ட இவ் ஏறுதழுவுதல் நிகழ்ச்சி அதற்கும் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தோற்றம் பெற்றிருக்கவேண்டும். பிடவம்பூ, செங்காந்தள்பூ, காயாம்பூ உள்ளிட்ட மலர்களை அணிந்த ஆயர்கள் தம் காளைகளை அடக்குபவர்களுக்குத் தம் மகளைத் தருவதாக உறுதியளித்துச் சிவபெருமானின் குந்தாலிப்படை போன்று மாட்டின் கொம்புகளைக் கூர்மையாகச் சீவினர். அவ் எருதுகள் இடிஒலி போல முழக்க மிட்டுத் தொழுவுக்கு வந்தன. அந்த எருதுகளைத் தழுவியவருக்கு அளிப்பதாகச் சொன்ன மகளிர் வரிசையாய் நிற்பர். அல்லது பரண்மீது அமர்ந்து பார்ப்பர். ஏறு தழுவதற்கு முன்பாக அத்தொழிலில் ஈடுபடும் இளைஞர்கள் நீர்த்துறைகளிலும், ஆலமரத்தின் கீழும், மாமரத்தின் கீழும் உள்ள தெய்வங்களை வணங்கி முறைப்படித் தொழுவில் பாய்ந்து காளைகளை அடக்குவர். அவ்வாறு அடக்க முற்படுபவனின் மார்பைக் காளைகள் குத்திக்கிழிப்பது உண்டு. அக்காட்சி பாரதக் கதையில் திரொளபதையின் கூந்தலைத் தொட்ட துச்சாதனனின் மார்பைப் பிளந்த வீமனைப்போல் இருந்தது என்று ஏறு தழுவும் காட்சி முல்லைக்கலியில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. பல வகை காளை மாடுகள் ஓரிடத்தில் (பட்டி) அடைக்கப்பட்டு, பின்பு மாடுபிடிக்க விடப்படும். அவ்வாறு அடைக்கப்படிருந்த பல மாடுகளின் காட்சி ஒரு குகையில் சிங்கம், குதிரை, ஆண் யானை, முதலை முதலியவற்றை ஒரே இடத்தில் அடைத்தால் ஏற்படும் நிலைபோல பட்டியில் இருந்தது எனச் சங்க இலக்கியப் புலவன் குறிப்பிட்டுள்ளான். ஒரு காளைமாடு இளைஞன் ஒருவனைக் கொம்பால் குத்துகிறது. அவன்குடல் சரிந்து வெளி வருகிறது. அவற்றை அவன் எடுத்து வயிற்றில் இடுகின்றான்; வேறொரு காளை மாட்டில் தொத்திக் கிடப்பவன் காளைமாட்டின் மேல் இடப்பட்ட மாலைபோல் இருந்தான் எனவும் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு பலரை மாடுகள் குத்திக் கிழிப்பாதல் மாடுபிடி களம் குருதிக் கறையுடனும் மரண ஓலத்துடன் விளங்கித் தோன்றியுள்ளது. இது துரியோதனன் உள்ளிட்டவரைக் காவுகொண்ட படுகளம் போல் இருந்தது என(104-4) ஒரு பாடல் குறிப்பிடுகிறது. எனவே நம் முன்னோர்கள் பல் உயிர்களைக் கொல்ல வாய்ப்புள்ள இடமாகவும், பலருக்குக் காயம் முதலியன விளைவிக்கும் இடமாகவும், நிகழ்வாகவும் உள்ளதை நன்கு அறிந்திருந்த சூழலிலும் ஏறு தழுவுதலை வீரக்கலையாகவே ஏற்றுக்கொண்டிருந்தனர். 'கொல்லேற்றுக் கோடு அஞ்சுவானை மறுமையும் புல்லாளே,ஆயமகள்' (கலி.முல்லை.103 63-64) என ஏறுதழுவும் இளைஞர்களைப் பண்டைத்தமிழ்ப் பெண்கள் விரும்பி மணம் முடித்தமையை முல்லைக்கலி குறிப்பிடுகின்றது. கொலைத் தொழிலையுடைய காளையை அடக்கும் வலிமையில்லாதவனைப் பண்டைக்கால ஆயமகளிர் மணப்பது இல்லை. எனவே தமிழர்களின் திருமண வாழ்வுடன் தொடர்புடைய ஏறு தழுவுதல் மிகப்பெரிய இனக்குழு அடையாளமாகக் கருதலாம். காலப் பழைமையால் பல்வேறு மாற்றங்களுடனும், சமூக நிலைகளுக்கு ஏற்பவும் இவ்வீர விளையாட்டு நிகழ்த்தப்பட்டாலும் இது தொன்மையானது என்பதிலும், மக்களின் பண்பாடு சார்ந்தது என்பதிலும் ஐயமில்லை. தமிழர்களிடம் எஞ்சியிருக்கும் பண்பாட்டுக் கூறுகளுள் ஒன்றான ஏறுதழுவுதல் அடுத்த தலைமுறைக்கும் கொண்டு சேர்க்கப்பட வேண்டும்.

Read more at: http://tamil.oneindia.com/

Tuesday, January 13, 2015

New Theory Suggests That We Live In The Past Of A Parallel Universe

Physicists have a problem with time.
Whether through Newton’s gravitation, Maxwell’s electrodynamics, Einstein’s special and general relativity or quantum mechanics, all the equations that best describe our universe work perfectly if time flows forward or backward.
Of course the world we experience is entirely different. The universe is expanding, not contracting. Stars emit light rather than absorb it, and radioactive atoms decay rather than reassemble. Omelets don’t transform back to unbroken eggs and cigarettes never coalesce from smoke and ashes. We remember the past, not the future, and we grow old and decrepit, not young and rejuvenated. For us, time has a clear and irreversible direction. It flies forward like a missile, equations be damned.
For more than a century, the standard explanation for “time’s arrow,” as the astrophysicist Arthur Eddington first called it in 1927, has been that it is an emergent property of thermodynamics, as first laid out in the work of the 19th-century Austrian physicist Ludwig Boltzmann. In this view what we perceive as the arrow of time is really just the inexorable rearrangement of highly ordered states into random, useless configurations, a product of the universal tendency for all things to settle toward equilibrium with one another.
Informally speaking, the crux of this idea is that “things fall apart,” but more formally, it is a consequence of the second law of thermodynamics, which Boltzmann helped devise. The law states that in any closed system (like the universe itself), entropy—disorder—can only increase. Increasing entropy is a cosmic certainty because there are always a great many more disordered states than orderly ones for any given system, similar to how there are many more ways to scatter papers across a desk than to stack them neatly in a single pile.
The thermodynamic arrow of time suggests our observable universe began in an exceptionally special state of high order and low entropy, like a pristine cosmic egg materializing at the beginning of time to be broken and scrambled for all eternity. From Boltzmann’s era onward, scientists allergic to the notion of such an immaculate conception have been grappling with this conundrum.
Boltzmann, believing the universe to be eternal in accordance with Newton’s laws, thought that eternity could explain a low-entropy origin for time’s arrow. Given enough time—endless time, in fact—anything that can happen will happen, including the emergence of a large region of very low entropy as a statistical fluctuation from an ageless, high-entropy universe in a state of near-equilibrium. Boltzmann mused that we might live in such an improbable region, with an arrow of time set by the region’s long, slow entropic slide back into equilibrium.
Today’s cosmologists have a tougher task, because the universe as we now know it isn’t ageless and unmoving: They have to explain the emergence of time’s arrow within a dynamic, relativistic universe that apparently began some 14 billion years ago in the fiery conflagration of the big bang. More often than not the explanation involves ‘fine-tuning’—the careful and arbitrary tweaking of a theory’s parameters to accord with observations.
Many of the modern explanations for a low-entropy arrow of time involve a theory called inflation—the idea that a strange burst of antigravity ballooned the primordial universe to an astronomically larger size, smoothing it out into what corresponds to a very low-entropy state from which subsequent cosmic structures could emerge. But explaining inflation itself seems to require even more fine-tuning. One of the problems is that once begun, inflation tends to continue unstoppably. This “eternal inflation” would spawn infinitudes of baby universes about which predictions and observations are, at best, elusive. Whether this is an undesirable bug or a wonderful feature of the theory is a matter of fierce debate; for the time being it seems that inflation’s extreme flexibility and explanatory power are both its greatest strength and its greatest weakness.
For all these reasons, some scientists seeking a low-entropy origin for time’s arrow find explanations relying on inflation slightly unsatisfying. “There are many researchers now trying to show in some natural way why it’s reasonable to expect the initial entropy of the universe to be very low,” says David Albert, a philosopher and physicist at Columbia University. “There are even some who think that the entropy being low at the beginning of the universe should just be added as a new law of physics.”
That latter idea is tantamount to despairing cosmologists simply throwing in the towel. Fortunately, there may be another way.
Tentative new work from Julian Barbour of the University of Oxford, Tim Koslowski of the University of New Brunswick and Flavio Mercati of the Perimeter Institute for Theoretical Physics suggests that perhaps the arrow of time doesn’t really require a fine-tuned, low-entropy initial state at all but is instead the inevitable product of the fundamental laws of physics. Barbour and his colleagues argue that it is gravity, rather than thermodynamics, that draws the bowstring to let time’s arrow fly. Their findings were published in October in Physical Review Letters.
The team’s conclusions come from studying an exceedingly simple proxy for our universe, a computer simulation of 1,000 pointlike particles interacting under the influence of Newtonian gravity. They investigated the dynamic behavior of the system using a measure of its "complexity," which corresponds to the ratio of the distance between the system’s closest pair of particles and the distance between the most widely separated particle pair. The system’s complexity is at its lowest when all the particles come together in a densely packed cloud, a state of minimum size and maximum uniformity roughly analogous to the big bang. The team’s analysis showed that essentially every configuration of particles, regardless of their number and scale, would evolve into this low-complexity state. Thus, the sheer force of gravity sets the stage for the system’s expansion and the origin of time’s arrow, all without any delicate fine-tuning to first establish a low-entropy initial condition.
From that low-complexity state, the system of particles then expands outward in both temporal directions, creating two distinct, symmetric and opposite arrows of time. Along each of the two temporal paths, gravity then pulls the particles into larger, more ordered and complex structures—the model’s equivalent of galaxy clusters, stars and planetary systems. From there, the standard thermodynamic passage of time can manifest and unfold on each of the two divergent paths. In other words, the model has one past but two futures. As hinted by the time-indifferent laws of physics, time’s arrow may in a sense move in two directions, although any observer can only see and experience one. “It is the nature of gravity to pull the universe out of its primordial chaos and create structure, order and complexity,” Mercati says. “All the solutions break into two epochs, which go on forever in the two time directions, divided by this central state which has very characteristic properties.”
Although the model is crude, and does not incorporate either quantum mechanics or general relativity, its potential implications are vast. If it holds true for our actual universe, then the big bang could no longer be considered a cosmic beginning but rather only a phase in an effectively timeless and eternal universe. More prosaically, a two-branched arrow of time would lead to curious incongruities for observers on opposite sides. “This two-futures situation would exhibit a single, chaotic past in both directions, meaning that there would be essentially two universes, one on either side of this central state,” Barbour says. “If they were complicated enough, both sides could sustain observers who would perceive time going in opposite directions. Any intelligent beings there would define their arrow of time as moving away from this central state. They would think we now live in their deepest past.”
What’s more, Barbour says, if gravitation does prove to be fundamental to the arrow of time, this could sooner or later generate testable predictions and potentially lead to a less “ad hoc” explanation than inflation for the history and structure of our observable universe.
This is not the first rigorous two-futures solution for time’s arrow. Most notably, California Institute of Technology cosmologist Sean Carroll and a graduate student, Jennifer Chen, produced their own branching model in 2004, one that sought to explain the low-entropy origin of time’s arrow in the context of cosmic inflation and the creation of baby universes. They attribute the arrow of time’s emergence in their model not so much to entropy being very low in the past but rather to entropy being so much higher in both futures, increased by the inflation-driven creation of baby universes.
A decade on, Carroll is just as bullish about the prospect that increasing entropy alone is the source for time’s arrow, rather than other influences such as gravity. “Everything that happens in the universe to distinguish the past from the future is ultimately because the entropy is lower in one direction and higher in the other,” Carroll says. “This paper by Barbour, Koslowski and Mercati is good because they roll up their sleeves and do the calculations for their specific model of particles interacting via gravity, but I don’t think it’s the model that is interesting—it’s the model’s behavior being analyzed carefully…. I think basically any time you have a finite collection of particles in a really big space you’ll get this kind of generic behavior they describe. The real question is, is our universe like that? That’s the hard part.”
Together with Alan Guth, the Massachusetts Institute of Technology cosmologist who pioneered the theory of inflation, Carroll is now working on a thermodynamic response of sorts to the new claims for a gravitational arrow of time: Another exceedingly simple particle-based model universe that also naturally gives rise to time’s arrow, but without the addition of gravity or any other forces. The thermodynamic secret to the model’s success, they say, is assuming that the universe has an unlimited capacity for entropy.
“If we assume there is no maximum possible entropy for the universe, then any state can be a state of low entropy,” Guth says. “That may sound dumb, but I think it really works, and I also think it’s the secret of the Barbour et al construction. If there’s no limit to how big the entropy can get, then you can start anywhere, and from that starting point you’d expect entropy to rise as the system moves to explore larger and larger regions of phase space. Eternal inflation is a natural context in which to invoke this idea, since it looks like the maximum possible entropy is unlimited in an eternally inflating universe.”
The controversy over time’s arrow has come far since the 19th-century ideas of Boltzmann and the 20th-century notions of Eddington, but in many ways, Barbour says, the debate at its core remains appropriately timeless. “This is opening up a completely new way to think about a fundamental problem, the nature of the arrow of time and the origin of the second law of thermodynamics,” Barbour says. “But really we’re just investigating a new aspect of Newton’s gravitation, which hadn’t been noticed before. Who knows what might flow from this with further work and elaboration?”
“Arthur Eddington coined the term ‘arrow of time,’ and famously said the shuffling of material and energy is the only thing which nature cannot undo,” Barbour adds. “And here we are, showing beyond any doubt really that this is in fact exactly what gravity does. It takes systems that look extraordinarily disordered and makes them wonderfully ordered. And this is what has happened in our universe. We are realizing the ancient Greek dream of order out of chaos.”