Search This Blog

Sunday, October 30, 2016

Kingdom of Heaven The Truth Behind The Crusades


ஐரோப்பாவிலிருந்து சென்ற க்றிஸ்துக்களின் ராணுவம் ஜெருசலேமை கைப்பற்றுகிறது... ஜெருசலேம் அவர்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தாலும் சுற்றி இருப்பது முஸ்லிம் மக்கள்/நாடுகள்.... ஆதலால் அங்கு ஒற்றுமையை காப்பாற்ற வேண்டி முஸ்லிம் மன்னரிடம் ஜெருசலேமின் மன்னர் ஒப்பந்தம் எழுதி கொள்கிறார்.... அதன் மூலம் ஒற்றுமையை கஷ்டபட்டு காப்பாற்றிகொண்டிருக்க... அவருக்கு தொழு நோய் வந்து விடுகிறது... விரைவில் அவர் காலம் முடியும் தருணம்.

மன்னரின் சகோதரி கணவன்.. அனைத்து முஸ்லிம்களையும் கொன்று விட்டு க்றிஸ்து நாட்டை ஸ்தாபிக்க துடிக்கும் ஒரு மத கிறுக்கன்... அவனே அடுத்த தலைவனாகும் சூழல்...

நடுவில் ஒரு தளபதியின் மகன்.

மன்னரின் இறப்பு.. அதை தொடர்ந்த அரசியல் குழப்பங்கள்... அதனால் வரும் போர் சூழல்கள்... தவறான போர் கொள்கைகளால் க்றிஸ்து ராணுவம் தோற்று போக தளபதியின் மகன், கோட்டையையும் நாட்டு மக்களையும் காப்பாற்ற... மக்களையே ராணுவமாக மாற்றி போராடுதல்.. முடிவில் மக்களுக்கு ஆபத்தில்லாமல் காப்பாற்றி.... முஸ்லிம் மன்னரிடம் சமரசம் பேசுதல்.. என்று வரலாற்று சம்பவங்களை வைத்து எடுத்த சினிமா...

மிக பிரமாண்டமான போர் காட்சிகள்..... செம கேமரா... வரலாற்று படங்கள் / போர் படங்கள் பிடிக்குமென்றால் மிஸ் பண்ண கூடாத படம்.

 The first thing to be said for Ridley Scott's "Kingdom of Heaven" is that Scott knows how to direct a historical epic. I might have been kinder to his "Gladiator" had I known that "Troy" and "Alexander" were in my future, but "Kingdom of Heaven" is better than "Gladiator" -- deeper, more thoughtful, more about human motivation and less about action.


The second thing is that Scott is a brave man to release a movie at this time about the wars between Christians and Muslims for control of Jerusalem. Few people will be capable of looking at "Kingdom of Heaven" objectively. I have been invited by both Muslims and Christians to view the movie with them so they can point out its shortcomings. When you've made both sides angry, you may have done something right. The Muslim scholar Hamid Dabashi, however, after being asked to consult on the movie, writes in the new issue of Sight & Sound: "It was neither pro- nor anti-Islamic, neither pro- nor anti-Christian. It was, in fact, not even about the 'Crusades.'" And yet I consider the film to be a profound act of faith." It is an act of faith, he thinks, because for its hero Balian (Orlando Bloom), who is a non-believer, "All religious affiliations fade in the light of his melancholic quest to find a noble purpose in life."
That's an insight that helps me understand my own initial question about the film, which was: Why don't they talk more about religion? Weren't the Crusades seen by Christians as a Holy War to gain control of Jerusalem from the Muslims? I wondered if perhaps Scott was evading the issue. But not really: He shows characters more concerned with personal power and advancement than with theological issues.
Balian, a village blacksmith in France, discovers he is the illegitimate son of Sir Godfrey (Liam Neeson). Godfrey is a knight returning from the Middle East, who paints Jerusalem not in terms of a holy war but in terms of its opportunities for an ambitious young man; it has a healthy economy at a time when medieval Europe is stagnant. "A man who in France has not a house is in the holy land the master of a city," Godfrey promises. "There at the end of the world you are not what you were born but what you have it in yourself to be." He makes Jerusalem sound like a medieval Atlanta, a city too busy to hate.
For the 100 years leading up to the action, both Christians and Muslims were content to see each other worship in the holy city. It was only when Christian zealots determined to control the Holy Land more rigidly that things went wrong. The movie takes place circa 1184, as the city is ruled by the young King Baldwin (Edward Norton), who has leprosy and conceals his disfigured face behind a silver mask. Balian takes control of the city after the death of its young king. Then the Knights Templar, well known from The Da Vinci Code, wage war on the Muslims. Saladin (Ghassan Massoud) leads a Muslim army against them, and Balian eventually surrenders the city to him. Much bloodshed and battle are avoided.
What Scott seems to be suggesting, I think, is that most Christians and Muslims might be able to coexist peacefully if it were not for the extremists on both sides. This may explain why the movie has displeased the very sorts of Muslims and Christians who will take moderation as an affront. Most ordinary moviegoers, I suspect, will not care much about the movie's reasonable politics, and will be absorbed in those staples of all historical epics, battle and romance.
The romance here is between Balian and Sibylla (Eva Green), sister of King Baldwin. You might wonder how a blacksmith could woo a princess, but reflect that Sir Godfrey was correct, and there are indeed opportunities for an ambitious young man in Jerusalem, especially after his newly discovered father makes him a knight, and Tiberias (Jeremy Irons) enlists him as an aide to Baldwin.
One spectacular battle scene involves the attack of Saladin's forces on Christian-controlled Jerusalem, and it's one of those spectacular set pieces with giant balls of flame that hurtle through the air and land close, but not too close, to the key characters.
There is a certain scale that's inevitable in films of this sort, and Scott does it better than anybody. Even so, I enjoyed the dialogue and plot more than the action. I've seen one or two vast desert cities too many. Nor do thousands of charging horses look brand new to me, and the hand-to-hand combat looks uncannily like all other hand-to-hand combat. Godfrey gives Balian a lesson in swordsmanship (chop from above), but apparently the important thing to remember is that if you're an anonymous enemy you die, and if you're a hero you live unless a glorious death is required. You'd think people would be killed almost by accident in the middle of a thousand sword-swinging madmen, but every encounter is broken down into a confrontation between a victor and a vanquished. It's well done, but it's been done.
What's more interesting is Ridley Scott's visual style, assisted by John Mathieson's cinematography and the production design of Arthur Max. A vast set of ancient Jerusalem was constructed to provide realistic foregrounds and locations, which were then enhanced by CGI backgrounds, additional horses and troops, and so on. There is also exhilarating footage of young Balian making his way to Jerusalem, using the 12th-century equivalent of GPS: "Go to where they speak Italian, and then keep going."
The movie is above all about the personal codes of its heroes, both Christian and Muslim. They are men of honor: Gentlemen, we would say, if they were only a little gentle. They've seen enough bloodshed and lost enough comrades to look with a jaundiced eye at the zealots who urge them into battle. There is a scene where Baldwin and Saladin meet on a vast plain between their massed troops, and agree, man to man, to end the battle right then and there. Later, one of Balian's pre-battle speeches to his troops sounds strangely regretful: "We fight over an offense we did not give, against those who were not alive to be offended." Time for a Truth and Reconciliation Commission?

thanks :rogerebert.com

Wednesday, October 26, 2016

"Beyond Exoplanets" --NASA's New Kepler Mission Field of View Embraces Our Solar System



Previously, the Kepler space telescope looked straight out from the solar system in a direction almost perpendicular to the ecliptic and the plane of the planets. This way, it could observe the same spot all year long, as the sun, and most of the solar system, were out of its field of view. But since the start of K2 mission, it has been observing parallel to that plane in order to better balance against the radiation pressure of the sun.
This new strategy has two important consequences: One is that Kepler has to change its field of view every three months to avoid the sun; the other is that our own solar system, unexpectedly, has become a target for the exoplanet-hunting telescope.
For most astronomers working with Kepler, planets and asteroids zipping through the images are little more than a nuisance when studying the light variations of stars. Researchers from the Konkoly and Gothard Observatories in Hungary, however, saw a research opportunity in these moving specks of light. Following up on their work with trans-Neptunian objects, they examined the light variations of some main-belt and Trojan asteroids in a pair of research papers.
Main-belt asteroids were not targeted by Kepler, so the astronomers selected two extended mosaics that covered the open cluster M35 and the path of the planet Neptune, and simply tracked all known asteroids crossing them. Most of the objects were continuously observable for one to four days, which may not sound like much, but is significantly longer than single-night runs achievable with ground-based telescopes. Indeed, the researchers hoped that with Kepler, they could determine the rotation periods of the asteroids more accurately, without the uncertainties caused by daytime gaps in the data—and they did, but only for a fraction of the sample.
"We measured the paths of all known asteroids, but most of them turned out to be simply too faint for Kepler. The dense stellar background toward M35 further reduced the number of successful detections," said Róbert Szabó (Konkoly Observatory, MTA CSFK), lead author of the paper. "Still, we have to keep in mind that Kepler was never meant to do such studies; therefore, observing four dozen asteroids with new rotation rates is already more than anybody anticipated," he added.
The other study focused on 56 pre-selected Trojan asteroids in the middle of the L4, or "Greek" group, which orbits ahead of Jupiter. Since they are farther out from Kepler, they could be observed for longer periods, from 10 to 20 days, without interruption. And this turned out to be crucial: Many objects exhibited slow light variations between two and 15 days. Long periodicity suggests that what we see is not just one rotating asteroid, but actually two orbiting each other—the study confirmed that about 20 to 25 percent of Trojans are binary asteroids or asteroid-moon pairs. As Gyula M. Szabó (ELTE Gothard Astrophysical Observatory), lead author of the other paper, said, "Estimating the rate of binaries highlights the great advantage of Kepler, because the interesting periods, longer than 24 to 48 hours, are really hard to measure from the Earth."
What Kepler did not see are rapidly spinning Trojans. Even for the fastest ones, one rotation takes more than five hours, suggesting that the asteroids we see are likely icy, porous objects, similar to comets and trans-Neptunian objects, and different from the rockier main belt objects. "A large piece of rock can rotate much faster than a rubble pile or an icy body of the same size without breaking apart. Our findings favor the scenario that Trojans arrived from the ice-dominated outer solar system instead of migrating outwards from the main asteroid belt," Szabó said.
As Kepler continues its new mission, more objects from the solar system are crossing into its view, including planets, moons, asteroids and comets. The telescope that transformed the science of stars and exoplanets will undoubtedly leave its mark in planetary science, as well.
http://www.nasa.gov/…/nasas-kepler-mission-announces-larges…
http://www.dailygalaxy.com/…/beyond-exoplanets-nasas-new-ke…
http://mashable.com/2015/04/08/alien-life-found-2025/…

Cecile G. Tamura

Monday, October 24, 2016

திருச்செங்கோடு வரலாறு


திருச்செங்கோடு சுயம்பு மரகதலிங்க மர்மம்:
முன்னொரு காலத்தில் ஆதிசேடனுடன் வாயுதேவனும் தங்களில் யார் பலசாலி என்பதை அறிய இருவரும் போர் செய்தனர். இப்போரினால் உலகில் பேரழிவுகளும், துன்பங்களும் நேரிடுவதை கண்ட முனிவர்களும், தேவர்களும் அவர்களிடம் யார் பலசாலி என்பதை அறிய ஒரு வழி கூறி அதில் யார் வெற்றி பெறுகிறார்களோ அவர்களே பலசாலி என்றனர். இதன்படி ஆதிசேடன் தன்படங்களால் மேருவின் சிகரத்தின் முடியை அழுத்தி கொள்ளவேண்டும். வாயுதேவன் தன் பலத்தால் பிடியை தளர்த்த வேண்டும் என்றும் கூறினர். ஆனால் வாயுதேவன் பிடியை தளர்த்த முடியவில்லை இதனால் கோபம் கொண்ட வாயுதேவன் தன் சக்தியை அடக்கி கொண்டார். இதனால் உயிரினங்கள் வாயு பிரயோகமற்று மயங்கின. இந்த பேரழிவை கண்ட முனிவர்களும், தேவர்களும் ஆதிசேடனின் பிடியை தளர்த்த வேண்டினர். ஆதிசேடம் தன் பிடியை கொஞ்சம் தளர்த்தினார். இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி கொண்ட வாயுதேவன் தன் சக்தியால் அப்பகுதியை வேகமாக மோதி அச்சிகரத்துடன் ஆதிசேடன் சிரத்தையும் பெயர்த்து பூமியில் மூன்று செந்நிற பாகங்களாய் சிதறுண்டு விழுந்தது.
அவற்றில்ஒன்றுதிருவண்ணாமலையாகவும், மற்றொன்று இலங்கையாகவும், மற்றொன்று நாகமலையாகவும் (திருச்செங்கோடாகவும்) காட்சியளிக்கிறது.
இவ்வளவு சிறப்புகள் வாய்ந்த நாகமலையில் பல அற்புதங்கள் உள்ளன.
மலை_கோவில்_சிறப்புகள்(அதிசயங்கள்)
மாதொருபாகனின் திருமேனி முழுவதும் வெண்பாசானம் எனப்படும் அற்புத மூலிகைக் கலவையாகும்.
உலகில் சிவபெருமான் 64 விதமான வடிவங்களை தாங்கியிருக்கிறார் . அவற்றில் 22வது வடிவம் இந்த அர்த்தநாரீஸ்வரமூர்த்தி வடிவமாகும்
அம்மையப்பனின் கருநிலைக் கூடத்தில் விலைமதிப்பற்ற பிருங்கி முனிவர் வழிபட்ட சுயம்பு மரகதலிங்கம், நாக மாணிக்கம் இன்றும் பக்தர்களால் பூஜிக்கப்பட்டு வருகிறது.
வேலவனை பாதுகாக்கும் இரு துவாரபாலகர்கள் சிலைகளை உற்று நோக்கினால் அதில் உள்ள கற்சிலை மணிகள் கண்கொள்ளா காட்சியாகும்.
ஆணும் பெண்ணும் சரிநிகர் சமானமாகத் தோற்றமளிக்கும் அர்த்தநாரீஸ்வரருக்கு முக உருவ வழிபாடு இல்லை.
அம்மையப்பனின் திருவடியின் கீழ் அமைந்துள்ள தேவதீர்த்தம் எப்பொழுதும் வற்றாத தீர்த்தமாகும்.
வேறு எங்கும் காணமுடியாத முக்கால் உடைய முனிவர் பிருங்கி மஹாரிஷியின் திருவுருவமானது அம்மையப்பனின் வலது பாதத்தின் அருகில் காணப்படும்.
மூலவர் செங்கோட்டுவேலவர்
திருச்செங்கோட்டில் எழுந்தருளியுள்ள செங்கோட்டுவேலவன் என்ற முருகப்பெருமானின் திருவுருவம் மிகவும் வித்தியாசமானது. அவர்தம் இடது கையில் சேவலை எடுத்து இடுப்பில் அணைத்தபடியும், அவர்தம் வலது கையில் வேலையும் பிடித்திருப்பது உலகிலேயே வேறு எந்த கோயிலிலும் இல்லாத சிறப்பாகும்.
அதே போல் முருகபெருமானின் வலது கையில் உள்ள வேலானது பெருமானின் தலையிலிருந்து சற்று உயரமாக இருக்கும். மற்ற அனைத்து முருகபெருமான் சன்னதியிலும் வேலானது சற்று தலையிலிருந்து உயரம் குறைவாகவே இருக்கும். செங்கோட்டுவேலவரின் இந்த அதிசிய வடிவம் உலகில் வேறு எங்கும் இல்லாத ஒன்றாகும்.
சுயம்பு மரகதலிங்கம் வரலாறு
பிருங்கி முனிவர், கயிலாயம் வரும் வேளைகளில் சிவபெருமானை மட்டும் வலம் வந்து வழிபடுவார். அவரது அருகில் இருக்கும் உமாதேவியைக் கண்டு கொள்ளமாட்டார். இருவரும் ஒன்றாக அமர்ந்திருக்கும் நிலையில், சிவனை மட்டும் வணங்கும் வகையில், வண்டு வடிவம் எடுத்து சுற்றி வந்து வழிபடுவார். இதனால் கோபமடைந்த பார்வதி, ""முனிவரே! சக்தியாகிய என்னை அவமதித்ததால், நீர் சக்தி இழந்து போவீர்,'' என சாபமிட்டாள்.
இதையறிந்த சிவன், "நானும் சக்தியும் ஒன்றுதான். சக்தியில்லையேல் சிவமில்லை' எனக்கூறி உமையவளுக்கு தன் இடப்பாகத்தில் இடம் கொடுத்தார். இடப்பாகத்தில் தான் இதயம் இருக்கிறது. மனைவி என்பவள் இதயத்தில் இருக்க வேண்டியவள் என்பதற்கேற்ப இந்த சம்பவம் நிகழ்ந்தது.
பார்வதி தேவி இடப்பாகம் பெறுவதற்க்கு இந்த மலையில் தான் வந்து தவம் புரிந்து கேதார கவுரி விரதம் இருந்து இடப்பாகம் பெற்றார்.(இக்கோயிலில் கேதார கவுரி விரதம், புரட்டாசி வளர்பிறை அஷ்டமி திதியில் ஆரம்பித்து 21 நாள் கடைபிடிக்கப்படுகிறது).அப்படி சிவனை நினைத்து தவம் செய்யும் போது சிவ பெருமான் லிங்க வடிவமாக வந்து காட்சி தந்து மறைந்தார். பின் அந்த லிங்கத்திலேயே பார்வதியும் கலந்தார்
இந்த லிங்கத்தின் அருமை அறிந்த பிருங்கி முனிவர் மலையில் தனது மூன்று காலால் நடந்தே வந்து லிங்கத்தை தரிசனம் செய்தார். தனது மூன்றாம் காலை துறந்து இழந்த சக்தியை பெற்றார். பின் அந்த லிங்கத்தை அங்கேயே நிறுவினார். பின் அந்த லிங்கத்தின் சக்தியை எடுத்து கூறி அதை மார்கழி மாதம் மட்டும் எடுத்து அபிஷேகம் செய்து பின் சூரியன் உதயமாவதற்க்குள் எடுத்து பேழையில் வைத்து விடவேண்டும் என்று தனது சீடர்களுக்கு கட்டளையிட்டார் (போகர் பழனியில் புலிப்பாணி முனிவருக்கு இட்டது போலே சில விதிமுறைகள்)மீதி நேரத்தில் சதாரணமாக இந்த லிஙத்தை (மரகதலிங்கம்) வைத்து விடுங்கள் என்றார். பின் அர்த்தநாரீசர் திருவுருவத்தை முக உரு இல்லாமல் வெண்பாசாணம் கொண்டு செய்தார். பின் அங்கு ஒரு ஊற்று நீரையும் ஏற்படுத்தி அந்த நீரை பக்தர்களுக்கு கொடுக்குமாறு செய்தார்.
சுயம்பு_லிங்கத்தின்_மர்மம்:
யார் மார்கழி மாதத்தில் குளித்து முடித்து மலையின் மீது நடந்தே வந்து இந்த சுயம்பு லிங்கத்தை தரிசனம் செய்கிறார்களோ அவர்க்கு வாழ்வில் பல நல்ல மாற்றங்கள் ஏற்படும் என்பது ஐதீகம் அல்ல உண்மை.
குறிப்பு:குறைந்தது 5 மணிக்குள்ளாக கோவிலில் இருக்க வேண்டும் இல்லை என்றால் அதற்க்கு பதிலாக வேறு ஒரு லிங்கம் வைத்து விடுவார்கள். இது அதை விட சற்று பெரியதாக இருக்கும் இது தான் சாதரணமான தினத்தில் வைக்கபடும் லிங்கம். இந்த உண்மை பலரும் மறைத்து உள்ளனர்.அங்குள்ள வம்சாவழிகளுக்கு மட்டுமே தெறிந்த உண்மை. மலையின் பஸ் ரூட்டு வழியாக நடந்தும் செல்லலாம்.
நாகமாணிக்கம்_மர்மம்
நாகமாணிக்கம் எங்குள்ளது என்று தெரியவில்லை.சுயம்பு மரகத லிங்கத்தின் பால் அபிஷேகம் பார்பது மிகவும் கொடுத்துவைத்திருக்கவேண்டும் .
அமைவிடம்:
திருச்செங்கோடு ஈரோடிலிருந்து 18 கிமீ தொலைவிலும் சேலத்திலிருந்து 45 கிமீ தொலைவிலும் நாமக்கலிருந்து 32 கிமீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
தென் நாடு உடைய சிவனே, போற்றி! எந் நாட்டவர்க்கும் இறைவா, போற்றி!

Sunday, October 23, 2016

Fatal Attraction Film

அமைதியா செம ஜாலியான வாழ்க்கை... ஒரு பார்ட்டிக்கு போகும் போது ஒரு பெண்ணை பார்க்கிறாரு ஹீரோ... immediate attraction அடுத்து மீண்டும் அந்த பெண்ணை சந்திக்கும் போது 'ஓவரா' பழகிடுறாங்க...

காலையில வீட்டுக்கு கிளம்பறாரு.... எங்க மாம்ஸ் போற.. நான் என்ன ஒரு நாள் மேட்டரா... ஒழுங்கா என்னயும் உன் வாழ்க்கையில சேர்த்துக்கோன்னு அந்த பெண் பல்டி அடிக்க... என்னமோ பண்ணி சமாளிச்சு வீட்டுக்கு வாறார்... 15 நாள் கேப்ல அக்கா வந்து மவனே நான் இப்போ கர்ப்பம்டான்னு ஆரம்பிக்கிறாங்க....

அப்புறமா தொடருது அதிரி புதிரி சஸ்பென்ஸ்கள்.... த்ரில்லர் படம் பிடிக்கும்னா பார்க்கலாம்... அட்டகாசமான சினிமாட்டோக்ராபி போனஸ்.... படம் பேரு: Fatal Attraction

There is something pathetic about the commercial theater's increasing reliance on movies for source material.
You can make a good musical out of a movie, as Billy Elliot has proved, but it puzzles me why people should be expected to cough up to see a transplanted screenplay; and, even though James Dearden has made some adjustments to his 1987 script for Fatal Attraction, it remains an essentially hollow experience.
The story outline will not greatly surprise anyone who saw the film. We still see a happily married New York lawyer, Dan Gallagher, having a two-night stand with a book editor, Alex Forrest, while his wife is away in the country.
As before, actions have consequences since Alex turns out to be a determined woman who is not to be lightly discarded.
In the end, desperate Dan is stalked and haunted by the tenacious Alex so that his marriage, his job, his car and even his daughter's rabbit are not safe from her attentions.
So what's new? Where the film depicted Alex as a mad harridan whose hairstyle alone should have set alarm bells ringing, Dearden's play lays more stress on Dan's culpability.
After first meeting Alex, he talks of "that sense of exhilaration when the hunter closes in on his prey." He goes on to describe his bout of weekend sex as a "minor indiscretion" and his chum, Jimmy, seeks to justify male infidelity by saying "we're programmed that way – we can't help ourselves."
But these tonal shifts do nothing to explain Alex's singular ferocity. The story is still seen from Dan's point of view: even more so in that, in the play, he becomes the narrator. And, although the intention is clearly to suggest that Alex is as much victim as avenging fury, she remains curiously enigmatic.

Dearden's chief innovation is to use her obsession with Madam Butterfly as a clue to her character. This reaches absurd proportions with the suggestion that Alex is a modern equivalent of Puccini's heroine; Cio-Cio-San was a guileless 15-year-old rather than a 36-year-old editor with a personality disorder.
One is left with a dizzying succession of short scenes that, in Trevor Nunn's production, whisk us from bars to bedrooms to offices and the Gallagher family's rural home.
But, although Robert Jones's designs lend the show a mechanical efficiency, no scene lasts long enough to make an emotional impact. You don't even get the sense, as you did in the movie, of the daily routine of routine domestic contentment on the verge of destruction.
The actors do all they can within the script's limits. Mark Bazeley as Dan conveys the man's escalating panic and self-loathing.
Natascha McElhone makes Alex a softer and more initially hesitant figure than Glenn Close in the movie but lacks the backstory to illuminate her descent into borderline psychosis. And Kristin Davis, in the underwritten role of Dan's wife, is left trying to make bricks without straw.
Dearden's script doesn't do enough to reimagine the movie. A film that was at least a brutally effective psychological thriller has become a modern morality play that simply confirms the dismal truth of Arthur Hugh Clough's poetic couplet: "Do not adultery commit, Advantage rarely comes of it."
thanks: theguardian.com

Monday, October 17, 2016

How much Cosmological Redshift can we expect in a flat, non-expanding universe?




The light coming from a single hydrogen molecule is red shifted because the hydrogen molecule has mass…not much mass, admittedly, and the amount of red shift is going to be extremely challenging to measure but it’s there.

Most of the hydrogen molecule is space. If the electron in a hydrogen atom orbited at the far end of a baseball stadium then the nucleus would be the size of a grain of salt on the pitcher’s mound. Likewise, in a gas, if we were seeing the hydrogen molecule as the size of a star then other hydrogen molecules would be far far away on average, even further if the gas heats up.
But if that hydrogen molecule is part of the gas which is a star then the light coming from that hydrogen molecule is now very measurable indeed as the mass of the entire star contributes to the redshift of our hydrogen molecule even though that molecule is, in its own world, far from other molecules of gas.
If we start our journey near the hydrogen molecule and then move away to the distance of, say, the Earth, we will note an increase in the redshift of the light from that molecule as we proceed. What if we continue?
As we exit the Milky way the redshift of the light from that molecule in the sun is further redshifted as now it is light from a galaxy and not just a star or a single molecule. As we proceed further away we receive light from a cluster of galaxies, our Local Group, and then the local supercluster of galaxies.
Returning to our molecule in the star we note that particles to the left, the right and all around the target molecule contribute to the mass as well as molecules behind and in front. Molecules in the entire region contribute to the mass of the star and this contributes to the redshift of the light from our target molecule.
Thus as we move further away the contribution of clusters of galaxies in an ever bigger area contribute to the increasing redshift of the light from our target molecule. Think of a patch of sky the size of the sun as seen from Earth as contributing mass and therefore to the redshift. With ever greater distance there are ever more galaxies occupying that same footprint in the sky.
That redshift will increase with distance in a flat universe is not the question, it does and we have measured it locally (redshift from the sun verses redshift from a single molecule). The only question is how much this phenomena contributes to the cosmological redshift that we observe ~ a little bit, a lot, or all of it??
Note that if we zoom in on just one molecule of a gas in the sun we will still measure the same redshift, that is, the entire sun’s mass produces the redshift whether we are focused on one molecule or the entire sun. Likewise when we focus in on just one galaxy far away we see the redshift contributed by nearby galaxies, ever more contributing with ever greater distance from us.
Note also that the fact that there is just as much mass behind us as in front of us does not reduce the amount of this form of redshift. If there were another sun equidistant from us so that the Earth was between them then we would measure redshift from both bodies in much the same way with only a very modest reduction in redshift.

Saturday, October 15, 2016

இன்றைய எமது தமிழ்

இளையோர் சுவாரிஸ்யத்திற்காக தமிழ் மொழிக்கே சம்பந்தமில்லாத சில சொற்களை பேசித்திரிகிறார்கள். (மொக்கை போடுதல் ,கா (g )ண்டகுதல், கடலைபோடுதல், செம கடுப்பு என சில நாகரிகமற்ற வார்த்தைப் பிரயோகங்கள் சாதாரணமாக இளைஞர்களால் பேசப்படுவது) அவை மெல்ல மெல்ல தமிழ் மொழியின் தாவாரத்தில் ஒதுங்கி இடம்பிடித்துக்கொண்டிருக்கின்ற. இன்று எமது தமிழ் மண் படிப்படியாக கபளீகரம் செய்யப்படுவது போல் தமிழ் மொழியும் அதன் தனித்துவத்தை இழக்கும் நிலை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.
தென் இந்திய சினிமாவின் தாக்கம் எம் மொழியின் எதிர் காலத்திற்கு கத்தி வைப்பதாக அமையக்கூடாது. ஈழத்து தமிழர் களின் மொழிப்பற்றும் பாவனையும் தமிழ் நாட்டு அறிஞர்களால் வியந்து பாராட்டப்படுவதாய் விளங்கும் அதேநேரத்தில் எம்மவர்கள் எமது தாய் மொழிக்கு இழுக்கு ஏற்படும் வகையிலான நடத்தையை தவிர்க்க வேண்டும்.
எமது தமிழ் மொழிப்பாவனை பற்றி புதுச்சேரி அறிஞர் கி. இராயநாராயணன் குறிப்பிடும் போது ஈழத்து தமிழ் வழக்கு முடிந்தளவுக்கு காரண காரிய தொடர்புடன் அர்த்தமிக்கதாக விளங்கு வதாக பெருமைப்படுகிறார். " நாங்கள் கொசு என்கிறோம் அவர்கள் நுள்+ அம்பு = நுளம்பு என்கிறார்கள் .நாங்கள் புறப்படு என்கிறோம் அவர்கள் வெளிக்கு + உடு = வெளிக்கிடு என ஆழமாக வெளியில் செல்லும் போது சீராக உடுத்திக்கொள் என்று அழகாக பேசுகிறார்கள். நாங்கள் கண்ணாடி சில்லு (Glass piece ) என்கிறோம் அவர்கள் பிசுங்கான் என்று மிகவும் அர்த்த தத்தோடு பேசுகிறார்கள். ஈழத்திலே தமிழ் வளர்கிறது" என்று பெருமையாக பேசுவார்.
கிழக்கு மாகாணத்தில் பல தமிழ் சொற்கள் இலக்கிய நயம் பயப்பன. "ஆலாய் பறக்கிறான்!" என்கிறோம் அதன் அர்த்தம் என்ன என்பது பலருக்கு தெரியாது. மட் டக் களபில் பருந்தை ஆலா என்று கூறுவதை கேட்டிருக்கின்றேன். ஆலவாய் பறக்கிறான் என்பது மருவி ஆலாய் பறக்கிறான் என்றாகிவிட்டது. கிழக்கில் கிறுகி வா என்ற பதம் வழக்கில் உண்டு. பாட்டுக்கு ஒருபுலவன் பாரதியடா அதை கேட்டுகிறுகிறுத்து போனேனடா என்று வரும் வரி கிறுகி வருவதற்கு பொருள் தரும் .சுழலுதல் , திரும்புதல் என்ற பொருளில் அங்கு பயன்படுத்துகிறார்கள். கிழக்கில் இது போல் பல இலக்கிய தமிழ் வடிவங்கள் வழக்கில் உண்டு.
அண்மையில் வவுனியாவில் நடைபெற்ற கவியரங்கு ஒன்றின் பதிவுகள் முக நூலில் உலாவருகின்றன. உண்மையில் அவற்றை கேட்க மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. பல்துறை இளைஞர்களும் தமிழில் பலவிதமாக கவிதை படைத்தமை மகிழ்ச்சிக்குரியது. அவர்களின் கருது பொருள் பற்றி எனக்கு வேறுபட்ட கருத்துக்கள் உண்டு. அதை தவிர்த்து, அவர்களின் தமிழ் ஆர்வமும் அர்ப்பணிப்பும் வாழ்த்துக்குரியவை. இத்தகைய போக்கு தொடரும் என எதிர்பார்த்து நிற்போம். நல்ல தமிழ் சொற்களை பிரயோகிப்போம். எமக்குரிய தனித்துவத்தை காப்போம் .
Sivabalasundran Ambalavanar

Friday, October 14, 2016

HOW TO AIM WITH A GUN ACCURATELY

“Pulling the trigger” is the action the operator performs to discharge a firearm. While very simple in concept, it creates problems for most shooters, even experienced ones.
Let me give you the basics first:
  • Hold the gun firmly with your proper grip
  • Align the sights on the target
  • Place the center of the first pad of your trigger finger on the trigger
  • Begin pressing the trigger rearward, smoothly, without moving anything else (or while moving everything else as little as possible)
  • Once you have created enough pressure on the trigger, it will move (sometimes imperceptibly) until the striker, firing pin or hammer in the gun is activated and starts the ignition process, firing the gun.
Several things happen in the gun to cause it to fire. The part you control is pulling the trigger. If done correctly, nothing moves, not your hands or the sight picture and the pistol fires a round exactly where you intended.
However, if you “jerk” or “flinch” before or at the instant you fire the gun, the shot will most probably head somewhere other than where intended.
In my experience, a good trigger pull is one of, if not the most important aspect of shooting well.

























Serious shooters spend many, many hours perfecting their trigger pulling. Top marksmen can pull the trigger so well they never move the gun out of alignment.
New shooters have a tendency to pull the trigger in an abrupt manner that can move the gun quickly out of alignment and cause the shot to miss.
The old adage of “aim and squeeze the trigger slowly” is a perfect place to start for the new shooter.

Tip: Shooting Stance

To a great degree, how you stand may be dictated by your physical condition and surroundings.
To a great degree, how you stand may be dictated by your physical condition and surroundings. However there are a few key points you should try to address when developing your shooting stance.
We feel most comfortable when standing with equal weight on both feet and with our weight more on the heels than the balls of the feet. This is how our musculature is designed to hold our weight, with the joints more or less fully extended, or locked. This requires the least amount of muscle to keep us upright. However, this is NOT the optimal position for controlling and quickly shooting a hand gun.

Arm Position:

Arms should be fully extended when possible, but not necessarily locked out. Shoulders should be relaxed, not up around your ears.

Leg and Foot Position:

Front-to-back: Strong-hand side leg is rearward of other leg about 12 – 18 inches . The amount varies depending on each shooters level of balance, weight and strength.
Side-to-side: Typically, a hip-width distance between each foot is comfortable and stable.
Knees can be bent or locked, although I usually bend mine a little.

Body Position:

Your torso should lean forward slightly with no more than a small amount of bending forward at the waist. NEVER bend backwards at waist, hip or shoulder area. Shoulders should always be forward of the hips.

Balance:

Your weight needs to have a forward bias to counteract the kick of the gun. The idea is to get in a position that allows you to be active against the rearward force of the gun firing (recoil). This will enable you to control the gun properly and quickly return it from muzzle rise and recoil to the position back on target. The gun should never push you back so much that you become off-balance. If this happens, you need to move your balance and body position forward.

Grip:

Hold the gun tightly – tighter than you might think. This is, in my experience, the most common problem with new shooters. Grip is covered in detail in a separate blog.

Tip: Sight Alignment

By definition, a sight is a device used to assist aligning or the aiming of firearms, and is typically composed of two components, front and rear aiming pieces that have to be lined up.
By definition, a sight is a device used to assist aligning or the aiming of firearms, and is typically composed of two components, front and rear aiming pieces that have to be lined up.
Very simply put, the sights indicate where the gun is pointed. They are what we use to aim the gun.
The sights are comprised of the little post on the front of the slide (front sight) and the notched blade (rear sight) on the rear of the slide. There are many different kinds of sights, but the iron sights on all Springfield Armory® pistols are “post and notch” and therefore align the same.
Sights come in several sizes, shapes and colors; Some are all black, others have fiber optic tubes, painted dots or even inserts that glow in the dark. Most shooters quickly begin to favor one type of sight over another and their gun choice may actually be determined based on the sights.

Aligning The Sights:

Properly aligning the sights on the target gives you the orientation or exact location / position the gun will shoot the bullet when fired. Many shooters refer to this a the “sight picture”.
So, how do you create the perfect sight picture?
  • Properly grip the gun and hold it at arms length.
  • Visually align the front sight post in the rear sight notch.
  • The top of the rear and front sights should be on the same plane or level.
  • The gap of light between the sides of the front sight and inside vertical edge of the rear notch should be equal.
  • Once you have aligned the sights with each other, place the sights on the target where you want the impact of the bullet to go. You are now ready to shoot!

Adjusting The Sights:

Our guns’ sights are typically regulated so the bullet will impact at the top of the front sight, with proper sight alignment. Many pistol models come with sights that can be adjusted to change the point of impact.

Thursday, October 13, 2016

கடலின் இரகசியத்தை உடலில் அறிந்துகொண்டாள்

தன்னுடல்
கடலின் நீலம் பொலிந்திருப்பதாக
அவனிடமிருந்து அறிந்துகொண்டாள்

நிலத்தின் நதியெல்லாம்
நிலைபெறுகிற கடல்
ஒரு ரகசியம்

கடலின் இரகசியத்தை
உடலில் கண்டறிவதும்
உடலின் இரகசியத்தை
கடலெனத் திறப்பதும்
அவர்களிடத்தில் நிகழ்கிறது

திறக்கத் திறக்க
திறந்துகொண்டே இருக்கிற
கடல்தான் உடலென்பதை
அவளறிந்த பொழுது
உணர்ந்தாள்
மூடவே மூடாத கடலின் திறப்புக்குள்
எத்தனை மூடிய இரகசியங்கள்
இன்னும் இன்னும் அவளறிய.



அதற்கு முன்பு
அவள் மிகச்சுதந்திரமானவளாக இருந்தாள்

தன்னைப் பறவை எனவும்
கூண்டினை விரும்புவதேயில்லை
பறவைகள்
எனச் சொல்லித் திரிபவள்தான் அவள்

அவன்
அவளை நேசிக்கத் தொடங்கினான்
அவளும் சம்மதித்தாள்

அவன்
அவளை கொண்டாடத் தொடங்கினான்
அவளும் சம்மதித்தாள்

அவன்
அவளை ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்கினான்
அவள் அதை விரும்பினாள்

அவன்
இப்போது அச்சமடைகிறான்
அவள் அதனை அறியவில்லை

அவன் இப்போது
மேலும் அச்சமடைகிறான்
அவள் உணரவேயில்லை

அவன் இப்போது மேலும் மேலும்
அச்சமடைகிறான்
அவள் அதற்கு முன்பு
அவள் மிகச்சுதந்திரமானவளாக இருந்தாள்

பறவையின் இயல்பினை
என்றேனும் அவள் கைகொள்ளகூடுமென
கலங்கி கூண்டு ஒன்றினை
செய்யத் தொடங்கினான்.


Sakthi Jothi

Wednesday, October 12, 2016

Connection between the level of estrogen and the hippocampus in women

"Although it has already been known for some time that the brain does not remain rigid in its structure even in adulthood, scientists at the Max Planck Institute for Human Cognitive and Brain Sciences made a surprising discovery: The brain is not only able to adapt to changing conditions in long-term processes, but it can do this every month. The researchers observed that in women, in parallel to the rhythm of the level of estrogen across their menstrual cycle, the structures of the hippocampus vary—a brain area that is crucial for memories, mood and emotions."
Whether these observations are also valid for humans has to be proven in further studies. After testing the results of this first pilot study on the connection between the level of estrogen and the hippocampus in a larger group of study participants, the researchers will scrutinise the effects on the behaviour. "If it appears, for instance, that women in certain phases of their cycle are particularly receptive, these women could undergo therapy", she explains. This could take place at a specific time point when a woman is in a position to do so."

Monday, October 10, 2016

Why People Fail to Recognize Their Own Incompetence / The Dunning–Kruger Effect


"In many cases, incompetence does not leave people disoriented, perplexed, or cautious. Instead, the incompetent are often blessed with an inappropriate confidence, buoyed by something that feels to them like knowledge." ~ David Dunning
For more than 20 years, David Dunning researched people’s understanding of their own expertise—formally known as the study of metacognition, the processes by which human beings evaluate and regulate their knowledge, reasoning, and learning—and the results have been consistently sobering, occasionally comical, and never dull.
"The American author and aphorist William Feather once wrote that being educated means “being able to differentiate between what you know and what you don’t.” As it turns out, this simple ideal is extremely hard to achieve. Although what we know is often perceptible to us, even the broad outlines of what we don’t know are all too often completely invisible. To a great degree, we fail to recognize the frequency and scope of our ignorance." ~ David Dunning
In 1999, in the Journal of Personality and Social Psychology, Dunning and his then graduate student Justin Kruger published a paper that documented how, in many areas of life, incompetent people do not recognize (or, more accurately, cannot recognize) just how incompetent they are, a phenomenon that became known as the Dunning-Kruger effect.
"Logic itself almost demands this lack of self-insight: For poor performers to recognize their ineptitude would require them to possess the very expertise they lack. To know how skilled or unskilled you are at using the rules of grammar, for instance, you must have a good working knowledge of those rules, an impossibility among the incompetent. Poor performers—and we are all poor performers at some things—fail to see the flaws in their thinking or the answers they lack." ~ David Dunning
To be clear, this isn’t just another armchair theory. There is a whole array of studies that were conducted by Dunning and Kruger, and what's more, others have confirmed that people who don’t know much about a given set of cognitive, technical, or social skills tend to grossly overestimate their prowess and performance.
"Because it’s so easy to judge the idiocy of others, it may be sorely tempting to think this doesn’t apply to you. But the problem of unrecognized ignorance is one that visits us all. And over the years, I’ve become convinced of one key, overarching fact about the ignorant mind. One should not think of it as uninformed. Rather, one should think of it as misinformed.
An ignorant mind is precisely not a spotless, empty vessel, but one that’s filled with the clutter of irrelevant or misleading life experiences, theories, facts, intuitions, strategies, algorithms, heuristics, metaphors, and hunches that regrettably have the look and feel of useful and accurate knowledge. This clutter is an unfortunate by-product of one of our greatest strengths as a species. We are unbridled pattern recognizers and profligate theorizers. Often, our theories are good enough to get us through the day, or at least to an age when we can procreate. But our genius for creative storytelling, combined with our inability to detect our own ignorance, can sometimes lead to situations that are embarrassing, unfortunate, or downright dangerous—especially in a technologically advanced, complex democratic society that occasionally invests mistaken popular beliefs with immense destructive power (See: crisis, financial; war, Iraq).
As the humorist Josh Billings once put it, “It ain’t what you don’t know that gets you into trouble. It’s what you know for sure that just ain’t so.” (Ironically, one thing many people “know” about this quote is that it was first uttered by Mark Twain or Will Rogers—which just ain’t so.)" ~ David Dunning
https://en.wikipedia.org/wiki/Dunning%E2%80%93Kruger_effect
http://cdp.sagepub.com/content/12/3/83.abstract
https://psmag.com/we-are-all-confident-idiots-56a60eb7febc…

 Dunning–Kruger effect

The Dunning–Kruger effect is a cognitive bias in which low-ability individuals suffer from illusory superiority, mistakenly assessing their ability as much higher than it really is. Dunning and Kruger attributed this bias to a metacognitive inability of those of low ability to recognize their ineptitude and evaluate their ability accurately. Their research also suggests corollaries: high-ability individuals may underestimate their relative competence and may erroneously assume that tasks which are easy for them are also easy for others.

Dunning and Kruger have postulated that the effect is the result of internal illusion in those of low ability, and external misperception in those of high ability: "The miscalibration of the incompetent stems from an error about the self, whereas the miscalibration of the highly competent stems from an error about others."


Cecile G. Tamura

Sunday, October 9, 2016

Lolita Film

ஒரு எழுத்தாளர், அவர் 14 வயசா இருக்கும் போது அவர் வயசுல இருக்கிற ஒரு பெண்ணை விரும்புறார்... அந்த பெண் அந்த சின்ன வயசுலயே இறந்து போக அவளோட பிம்பம் அப்படியே அவர் மனசில நின்னுடுது... வருடங்கள் ஓட... இப்போ அவருக்கு சுமார் 40 வயசு...

ஒரு புத்தகம் எழுதுவதற்க்காக வெளிநாடு போறார்... அங்க அவர் தங்க வேண்டிய வீட்டில ஒரு இளம் வயது விதவையும் அவரோட 14 வயது மகளும் இருக்கிறாங்க... அந்த மகளை பார்த்தவுடனே அவருக்கு தன்னோட முன்னாள் காதலி ஞாபகம் வர வீடு பிடிக்கலைன்னாலும் அங்கயே தங்குறார்... அந்த பொண்ணும் கொஞ்சம் ‘வித்தியாசமா’ பழக ஆரம்பிக்க இது என்ன மாதிரியான உறவுன்னு தெரியாம குழம்பறார்..

கதையில ட்விஸ்ட்... பொண்ணோட அம்மாவுக்கும் அவர் மேல ஒரு ‘இது’ வர சம்மதிக்கலைன்னா வீட்டை விட்டு போகணும் மகளை சந்திக்க முடியாதுன்னு அம்மாவை திருமணம் செஞ்சுக்கிறார்... பொண்ணு சம்மர் கேம்ப் போயிருக்கிற நேரத்துல இவரோட ரகசிய டைரியை அம்மா படிச்சுடுறாங்க... மானக்கேடா நாலு கேள்வி கேட்டுட்டு வீட்டை விட்டு வெளியே போறவங்க ஆக்ஸிடன்ட்ல ஸ்பாட் அவுட்..

இப்போ பொண்ணுக்கு ஒரே ஆதரவு அவர் தான்.. ஆனால் உலகத்தின் பார்வையில் பொண்ணுக்கு அப்பா...!! ஆனா ரெண்டு பேருக்கும் பல இன்ப சுற்றுலா, கேளிக்கைன்னு லவ்வு போய்ட்டிருக்கு... நடுவில ஒரு மர்மமான கேரக்டர் இவங்களை ஃபாலோ பண்ணுது திடீர்ன்னு இவரை ஏமாத்திட்டு பொண்ணு காணாம போய்டுது... இப்படி பல ட்விஸ்ட்டுகளுக்கு பின் வித்தியாசமான ஒரு முடிவுடன்... ஒரு காதலியின் நினைவுடன் வாழும் மனிதனின் கதையாக படம் போகிறது...

படம் பேர் Lolita.. படம் ரொமான்ஸ் வகையறா ஆனால் வல்கர் கிடையாது... நம்ம ஊர் கலாசார காவலர்களுக்கு தெரியாம பார்த்துடுங்க... ;)

 Lolita, arguably the most controversial film of the decade, has finally made it to theaters, and there's little doubt that all the hoopla was much ado about nothing.

Jeremy Irons stars as Humbert Humbert, while newcomer Dominique Swain takes on the part of Lolita. Melanie Griffith and Frank Langella have supporting roles as, respectively, Lolita's unhinged mother and Quilty, a mysterious figure who pops up periodically throughout the film.

By now, the storyline of Lolita is as well-known as the controversy surrounding it. Humbert Humbert, a man in his 40's, falls in love with Lolita, a 14 year old girl, and, needless to say, much trouble ensues. Along the way, Humbert ends up married to Lolita's mother, a coupling he agrees to only because he wants to keep seeing Lolita.

Lolita was originally slated for release last year, but because of a law passed a few years ago in the States regarding pedophilia, it was unable to secure an American distributor. I'm uncertain of what the situation was here in Canada, but the film finally premiered on the American pay-channel Showtime last month, and is slowly receiving a theatrical release.

Yes, the subject matter can be considered offensive. But the director, Adrian Lyne, has filmed the material in such a way that one would have to be awfully sensitive to be offended by anything in the movie. The scenes of intimacy between Humbert and Lolita are done in shadows and in a manner that generally keeps their affection private. It seems as though people were getting so upset about this film because of the premise, but I doubt those same people bothered to see the film.

The delicacy with which the subject has been handled is clearly the most surprising element within Lolita. Jeremy Irons portrays Humbert as possibly the most likable pedophile in movie history, while Dominique Swain perfectly captures the childish innocence of Lolita. In her portrayal, Lolita is a girl who is initially unaware of Humbert's wistful, and often lascivious gazes, but eventually comes to realize that she can use his lust to get what she needs. Her attempts at acting how she perceives a woman would behave are awkward and clumsy, just as one would expect from an inexperienced little girl. Their romance is actually quite charming for a time, until things start to get out of hand.

And not that a pedophile deserves any sympathy, but we're actually given a reason for Humbert's nature during a prologue right at the start of the film. When he was 14, he fell in love with a girl his age, and shared his first sexual experience with her. She died a few months later of a disease, and though it's not explicitly stated, we are meant to assume that's why Humbert developed into a pederast; to somehow reclaim the innocence and pleasure that he associated with that first real love. I've not read the original Nabokov novel, so I can't say whether or not this precursor to the story was implemented by the filmmakers as a way of making the audience feel more comfortable with Humbert. At any rate, it does explain quite a lot about him.

The only real miscalculation within the film is a scene of extreme violence in the third act that seems wholly out of place. It didn't really fit in with the rest of the movie, and I found it more offensive than the love affair between Lolita and Humbert. I've heard, though, that that same scene is just as gory in the novel, but perhaps a line needs to be drawn at what should be adapted for the screen and what shouldn't. For example, I am sure the love scenes between Lolita and Humbert were quite graphic in the book, but, obviously, the filmmakers chose to omit that from the film. So why stain the picture with a scene that would be more at home in a Paul Verhoeven flick?

Anyway, that is a very minor quibble. If you can look past all the controversy and the repugnant storyline, you'll find that Lolita is one of the best films of the year. It's beautifully shot, and all the performances hit just the right notes.
thanks: reelfilm.com

Friday, October 7, 2016

Top Ten Acupressure Points for Pain Relief & Other Problems

Acupressure therapy, sometimes called pressure acupuncture, has been used in traditional Chinese medicine for thousands of years.
It involves applying pressure to acupressure points that lie along meridians in your body to promote relaxation and treat illnesses. There are more than 400 acupressure points on the body.
It is believed that vital energy called qi (chi) flows through these meridians or energy pathways. There are 12 major meridians that connect specific organs, thus organizing a system of communication throughout the body. Illness occurs when one or more of these meridians are blocked or out of balance.
Most Western practitioners, however, attribute the benefits of acupressure to factors like reduced muscle tension, improved circulation and stimulation of brain chemicals called endorphins that act as natural pain relievers.

Irrespective of the underlying reason for its effectiveness, several studies have found this alternative therapy beneficial for relieving certain aches and pains.
The acupressure points are to be pressed with moderate pressure for a few seconds up to a couple of minutes and then released. For best results, take slow, deep breaths as you hold the acupressure points.
video

Mechanical Beauty...by engineers from Germany.


தேடல்



        இரண்டு கதைகளை இங்கே போட்டிருக்கிறேன். 
முதல் கதை சீனாவில் வழங்கும் கதை. அங்கு நிலவிய தாஓஇஸம் என்னும் சமயத்தில் காணப் படுவது.
இரண்டாவது கதை இந்தியக் கதை. உபநிஷதத்தில் காணப்படும்.

முதல் கதையைப் படித்துவிட்டு, அடுத்த கதையை அடுத்தாற்போல் உடனே படித்து விடுங்கள்.
ஒற்றுமை தெரியும்.


முதற்கதை -


Taoism என்றொரு சமயம் இருக்கிறது. சீனாவில். லாவோட்ஸ என்பவரால் தோற்றுவிக்கப் பட்டது என்பார்கள். மிகவும் பழமையான சமயம். 

தாஓயியர்களிடையே வழங்கும் ஒரு கதை. 
இதை ஏற்கனவே அகத்தியத்தில் போட்டு, இறுதியில் ஒரு கேள்வியையும் கேட்டிருந்தேன். 
யாருமே இன்றுவரை பதில் சொல்லவில்லை.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>


ஒரு சன்னியாசி காட்டில் ஒரு கல்லைக் கண்டெடுத்தார். 
அதை அவருடைய தொங்கு மூட்டையில் வைத்துக்கொண்டு வந்தார். ஓர் ஊரை ஒட்டிய பெரிய மரத்தடியில் இருந்த கல்மேடையில் தம்முடைய மூட்டையை வைத்துக்கொண்டு படுத்திருந்தார். 


அப்போது ஒருவன் வேகமாக ஓடிவந்தான். 


அவன் அந்த சன்னியாசியைக் குலுக்கி எழுப்பி, "எங்கே அந்தக் கல்? அந்த அரிய கல் எங்கே? அதை கொடு" என்றான்.
"என்ன கல்?" என்று சன்னியாசி கேட்டார். 
நேற்று இரவு நிதிக் கடவுள் என் கனவில் வந்தார். அவர் " இந்த ஊருக்கு வெளியில் தங்கியிருக்கும் சன்னியாசியிடம் ஒரு கல் இருக்கும். அது உன்னை மிகப் பெரிய செல்வந்தனாக ஆக்கும்", என்று என்னிடம் சொன்னார், 

    சன்னியாசி தம்முடைய மூட்டைக்குள் குடைந்து அந்தக் கல்லை எடுத்தார். 


"நான் இந்தக் கல்லைத்தான் காட்டில் கண்டெடுத்தேன். விசித்திரமான கல். ஆகவே கையில் எடுத்துக்கொண்டு வந்தேன். இந்தா. உனக்கு வேண்டுமென்றால் எடுத்துக்கொள்," என்று சொல்லிவிட்டு அந்தக் கல்லை அவனிடம் கொடுத்துவிட்டு, கொட்டாவி விட்டுக்கொண்டே மீண்டும் மூட்டையைத் தலைக்கு வைத்துக்கொண்டு படுத்து, மறுபுறம் திரும்பிக் கொண்டு முழங்கால்களை மடக்கிக்கொண்டு, நிம்மதியாகத் தூங்கலானார். 


அந்த மனிதன் தன் கையிலிருந்த கல்லை மிகவும் வியப்புடன் பார்த்தான். 

அவனுடைய உள்ளங்கையை நிரப்பிக்கொண்டு அந்தக் கல் இருந்தது. 
உலகிலேயே மிகப் பெரிய வைரக்கல்!


வீட்டுக்குத் திரும்பினான். 
தூக்கமே வரவில்லை.
இப்படியும் அப்படியுமாகப் புரண்டுகொண்டேயிருந்தான். ஒரே குழப்பம். சிந்தனை. 
        
விடிந்தவுடன் வேகமாக அந்த மரத்தடிக்குச் சென்றான். சன்னியாசி இன்னும் நிம்மதியாகத் தூங்கிக்கொண்டிருந்தார். 


அவரைக் குலுக்கி எழுப்பிச் சொன்னான், 


  "இந்த மகத்தான விலை மதிப்பில்லாத உயர்ந்த வைரத்தை, கூழாங்கல்லை எறிவதுபோல சர்வசாதாரணமாக எறியச் செய்த மிகப்பெரும் அரிய செல்வம் எதையோ நீ வைத்திருக்கிறாய். 
அதை எனக்குத் தா!"

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>


இந்தக் கதையைப் போல பிருஹதாரண்யக உபநிஷதத்தில் ஒரு சம்பவத்தைக் காணலாம். 


யக்ஞவல்கியர் என்னும் ரிஷிக்குக் காத்யாயனி என்பவர் மனைவி. இவர் சாதாரணமான பெண்களுக்கு உரிய கடமைகளை மேற்கொண்டு குடும்பத்தை நடத்தினார். 
மைத்ரேயி என்ற இளம்பெண் ஒருநாள் காத்யாயனியிடம் வந்தார்.
யக்ஞவல்கியரோடு உடன் இருந்து ஞானத்தைக் கற்றுக்கொள்ள அனுமதி கேட்டார். 
காத்யாயனியின் அனுமதியின் பேரில் யக்ஞவல்கியருடைய மாணவியாகவும் மனைவியாகவும் உடன் இருந்தார் மைத்ரேயி.
சில காலம் கழித்து யக்ஞவல்கியர் தம் மனைவியரை அழைத்து, தாம் பூரண துறவறம் பூண வேண்டியிருப்பதால் குடும்பத்தை விட்டு விட்டுப் போகப்போவதாகக் கூறினார். 
அதற்கு முன்னதாக தம்முடைய பசுக்கள், சொத்துக்கள் ஆகியவற்றை மனைவியரிடம் கொடுத்தார். 
காத்யாயனியின் பங்குக்குக் கிடைத்தவற்றை அவர் வாங்கிக்கொண்டார்.


ஆனால் மைத்ரேயி அவ்வாறு செய்யவில்லை. 
யக்ஞவல்கியரைக் கேட்டார்.
"ரிஷிகளில் எவ்வளவோ செல்வம் படைத்தவர் நீவிர். இவ்வளவையும் க்ஷணப்பொழுதில் உதறித் தள்ளிவிட்டுப் போகிறீர். அப்படியானால் இவையெல்லாவற்றையும் விட மிகப் பெரிய அரிதான விஷயம் இருக்கிறது. சொல்லுங்கள். உலகில் பரப்பிவைக்கப்பட்ட அனைத்து செல்வங்களும் இறவாத்தன்மையை நல்குமா?" 
யக்ஞவல்கியர், "அவை கொடுக்கமாட்டா. நீ அதிக செல்வம் படைத்தவளாக இருப்பாய். அவ்வளவுதான். அவை அனைத்துமே உனக்கு இறவாத்தன்மையைக் கொடுக்கமாட்டா", என்றார். 
"அப்படியானால் நீவிர் இவற்றையெல்லாம் துச்சமாக மதித்து, விட்டு விட்டு எதை நாடிப்போகிறீரோ, அதை எனக்குக் கொடும்", என்று பிடிவாதமாச் சொல்லிவிட்டு, அவருடன் புறப்பட்டார். 
பின்னர் யக்ஞவல்கியர் மைத்ரேயியிடம் "நீ எப்போதுமே என் அன்புக்கு உரியவள். இப்போது இந்தக் கேள்வியால் இன்னும் எனக்குப் பிரியமானவள் ஆகிவிட்டாய். வா..., இப்படி அமர். நான் உனக்கு அதைச் சொல்கிறேன். அதை நீ கேட்டுக்கொண்டவுடன் அதை நீ தியானம் செய்", என்றார்
பிறகு பிரம்ம ஞானத்தை மைத்ரேயிக்கு யக்ஞவல்கியர் உபதேசம் செய்தார்.